เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 381 ฝันหนานเคอ (กลาง)
ทั้งสองคนวิ่งไล่ตามเหยียนซวี่หวยจนมาหยุดลงที่เรือนพักว่างเปล่าแห่งหนึ่งในจวน
ท่ามกลางท้องฟ้าที่เพิ่งจะสลัวราง เหยียนซวี่หวยสวมเสื้อชั้นในสีขาว ยืนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ตรงหน้าประตูเรือนพักที่ไร้คนดูแลปัดกวาดเพราะถูกทิ้งร้างมิได้ใช้งาน
มิทราบด้วยเหตุใด ทั้งสองคนต่างมองเห็นความสิ้นหวังอันเงียบเหงาจับใจอยู่หลายส่วนจากแผ่นหลังของเขา
“ใต้เท้า……” พ่อบ้านอดมิได้ที่จะเอ่ยปากเรียกหยั่งเชิงเสียงแผ่วเบา
เหยียนซวี่หวยมิได้หันหลังกลับมา ยกมือชี้ขึ้นไปด้านบน น้ำเสียงแหบพร่า
“นี่คือหอสมุด ยามที่อาซู่ว่างมักชอบมาขลุกอยู่ที่นี่ ทั้งยังจงใจให้คนแกะสลักป้ายแขวนเอาไว้……”
ทว่าเหนือประตูเรือนพักเบื้องหน้ากลับว่างเปล่า หาได้มีสิ่งใดเลย
พ่อบ้านทอดมองเรือนพักอันอ้างว้างตรงหน้า พลันเกิดความรู้สึกอยากร่ำไห้อย่างบอกไม่ถูกผุดขึ้นมาในใจ
“ใต้เท้า……” พ่อบ้านมองดูแผ่นหลังของเขาด้วยดวงตาที่พร่ามัวไปด้วยคราบน้ำตา “วันนี้ท่านเป็นอันใดไปกันแน่ขอรับ”