เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 359 มิยินยอมให้แม่ทัพได้เห็นความสงบสุข
สิ้นคำกล่าวของชิวซานเฉียว ชั่วครู่ใหญ่ก็ไม่มีผู้ใดเอ่ยปากขึ้นมาอีก
ดวงจันทร์ข้างแรมสีเงินยวงราวกับถูกผู้ใดกัดกินไปครึ่งหนึ่งแล้วโยนทิ้งไว้เหนือศีรษะ
เหล่าทหารด้านหลังชิวสั่วอวิ๋นคือคนที่ท่านอ๋องหย่งซิ่นกลัวว่านางจะประสบเคราะห์ยามมายังเยียนจิง จึงให้นางแอบพกพาติดตัวมา เวลานี้ต่างก็พากันก้มหน้าลงเงียบงัน
คนฝั่งจ้าวต้าไป๋ฟังจบในใจก็รู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก เจ้ามองข้าข้ามองเจ้า ครั้นมองไปยังคนฝั่งตรงข้ามอีกครา ก้นบึ้งของดวงตากลับแฝงความเห็นอกเห็นใจและความเวทนาเสียดายอยู่หลายส่วน
กระต่ายปราดเปรียวตาย ล่าสุนัขต้มกิน วิหคสิ้น เกาทัณฑ์งามถูกซ่อนเก็บ
ยามที่ร่วมกันฟาดฟันชิงแผ่นดินในครานั้น กองทัพหย่งซิ่นออกแรงเพื่อจักรพรรดิองค์ก่อนไปมิน้อย ไล่ตีจนหนานหมานหวาดผวาไปสามสิบปีเต็ม ยามที่แม่ทัพเฒ่าชิวยังมีชีวิตอยู่ ถือเอาชายแดนเป็นเส้นแบ่ง หนานหมานมิกล้าก้าวล่วงล้ำสระอัสนีแม้แต่ก้าวเดียว