กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 355 แต่ก่อนก็ผิดแล้ว
“ข้าไม่ใช่ชาวต้าเยี่ยน” พระสนมเสียนเอ่ย
พระสนมเสียนทอดสายตามองไปยังทิศทางของงานเลี้ยงแต่ไกล น้ำเสียงราบเรียบยิ่งนัก แฝงไว้ด้วยความเหนื่อยล้า นางคล้ายกับมองไม่เห็นสายตาตกตะลึงของคนทั้งหลาย เอ่ยขึ้นแผ่วเบาว่า “ข้าเป็นชาวหนานหมาน”
ความลับนี้ตั้งแต่ในวันที่นางเข้าวังมา นางรักษาไว้กว่า 20 ปีแล้ว
เดิมทีนางคิดว่าตนเองปกปิดได้เป็นอย่างดี กระทั่งหลังได้รู้ว่าตนเองตั้งครรภ์เซิ่นสิง นางยังกระหยิ่มใจอยู่ช่วงเวลาหนึ่ง
หลายปีมานี้นางมักจะตักเตือนเซิ่นสิงเสมอ ตักเตือนให้เขาเจียมเนื้อเจียมตัว บอกเขาว่าอย่าไปแย่งชิงตำแหน่งนั้นกับองค์ชายคนอื่น นางเอ่ยกับเซิ่นสิงซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่านางไม่แยแสลาภยศสรรเสริญอันใด ขอเพียงเขาแคล้วคลาดปลอดภัยเป็นดี