เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 353 เหตุใดข้าจึงนั่งไม่ได้
เมื่อเห็นกู้ถังชิงไม่ขยับ เด็กรับใช้ชายจึงเอ่ยเรียกเสียงแผ่วเบาอีกครา
ด้วยการกระทำของกู้ถังชิง สองฝั่งประตูวังจึงเริ่มมีผู้คนทอดสายตามาจับจ้องที่กู้เซิง ลอบสำรวจขันทีรับใช้ผู้มีผมขาวโพลนเต็มศีรษะ ทว่าใบหน้ากลับดูราวกับคนวัยกลางคนผู้นี้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น
กู้ถังชิงเกรงว่าหากตนยังคงหยุดยืนอยู่ต่อไปจะนำพาหายนะมาสู่กู้เซิง เมื่อแน่ใจแล้วว่ากู้เซิงมิได้มีเจตนาจะจากไปพร้อมกับตน จึงละสายตากลับมาแล้วก้าวขึ้นรถม้าตามเด็กรับใช้ชายไป
“ท่านอ๋องจิ้ง” กู้เซิงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนหลังจากที่เขาขึ้นรถม้าแล้ว
กู้ถังชิงหันกลับไปมองเขา แววตาของกู้เซิงเปี่ยมด้วยรอยยิ้มจาง ๆ และความห่วงใย เอ่ยอย่างช้า ๆ ว่า “รถม้าโคลงเคลง สุขภาพของท่านอ๋องจิ้งไม่สู้ดี ต้องนั่งให้มั่นคงเข้าไว้นะขอรับ”