ตอนที่ 347 สู้ไม่ไหว

ตอนที่ 347 สู้ไม่ไหว

ยามปกติกู้เหิงมักมีท่าทีอ่อนโยนเปี่ยมเมตตาอยู่เสมอ กระทั่งสีหน้าเย็นชายังแทบไม่เคยแสดงให้ผู้ใดเห็น ยิ่งมิต้องเอ่ยถึงการลงไม้ลงมือกับผู้ใด มีเพียงแค่ยามล่าสัตว์ในแต่ละฤดูเท่านั้น ที่ผู้อื่นพอจะมองเห็นไอสังหารอันเยียบเย็นเฉียบขาดจากร่างของเขาได้บ้าง

ทว่าในฐานะองค์ชาย เขาก็เช่นเดียวกับกู้หมิงเหล่ยและกู้เซิ่นสิง ล้วนได้รับการสั่งสอนร่วมกันมาแต่วัยเยาว์โดยอาจารย์ที่ดีที่สุดในวัง

และจุดที่น่าสนใจที่สุดก็คือ หากให้อาจารย์ที่เคยสั่งสอนวิทยายุทธ์แก่องค์ชายในกาลก่อนจัดอันดับฝีมือของคนทั้งหลาย กู้หมิงเหล่ยผู้เป็นแม่ทัพใหญ่แห่งกองทัพอักษรเหล่ย น่าจะเป็นผู้ที่ฝีมือด้อยที่สุดในบรรดาสามคนนี้