กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 333 พระสนมเอกและองค์ชาย
ยามที่เมิ่งอวี้เอ่ยคำนี้ออกมา ก้นบึ้งของแววตาซ่อนเร้นความเย้ยหยันจาง ๆ ฮวาชิงซู่ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วหันกลับไปมองเทวรูปในแท่นบูชาเทพอีกครา
ฮวาชิงซู่หลุบตาลงมองเขา เอ่ยช้า ๆ ว่า “เจ้าแน่ใจหรือว่าจะให้ข้าลงมือแทนเจ้า ความแค้นระหว่างเจ้ากับเขา ให้เจ้าลงมือสะสางด้วยตนเองคงทำให้เจ้ารู้สึกสบายใจขึ้นมากกว่ากระมัง”
คิ้วของเมิ่งอวี้ขมวดมุ่นขึ้นเล็กน้อย เบนสายตามองไปยังหยวนตู้ที่ถูกมัดแน่นกดไว้กับพื้นด้านข้าง เมื่อสบเข้ากับดวงตาเหม่อลอยคู่นั้นของอีกฝ่าย เขานิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง จึงค่อย ๆ โค้งมุมปากขึ้น
“อืม ที่พูดมาก็มีเหตุผล”