ตอนที่ 329 ยอมรับว่าซวยเองก็แล้วกัน

ตอนที่ 329 ยอมรับว่าซวยเองก็แล้วกัน

รองแม่ทัพประคองสองมือยกรับราชโองการอย่างนอบน้อมยิ่ง ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนจากพื้น บรรดานายทหารข้างกายต่างพากันล้อมเข้ามาในทันใด แต่ละคนขมวดคิ้วแน่น แสดงสีหน้าท่าทางคล้ายอยากพูดแต่ก็หยุดไว้

มีคนยกกล่องขนาดยาวเข้ามาส่งให้จากด้านข้าง รองแม่ทัพเก็บราชโองการเข้าไปอย่างระมัดระวังรอบคอบ เขาเหลือบสายตามองไปยังคนหลายคนข้างรถม้า แล้วเอ่ยเสียงเบา “ชู่ว์ อย่าตระหนก กุนซือยังอยู่กับแม่ทัพมิใช่หรือ มีกุนซืออยู่ แม่ทัพย่อมไม่มีอันตรายอันใดเป็นแน่”

จ้าวหย่วนยืนอยู่ข้างรถม้ากำชับกับชิวผิงด้วยเสียงแผ่วเบาสองสามประโยค สุดท้ายก็ตบลงบนบ่าของชิวผิงเบา ๆ เอ่ยด้วยน้ำเสียงอบอุ่นว่า