กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 307 เลี้ยงข้าวพวกเจ้าสองสามคน
ในโถงใหญ่กำลังหวานซึ้งตรึงใจรักใคร่เสน่หา บนชั้นสองของโรงเตี๊ยม สายตาของทุกคนกลับรวมศูนย์ไปที่ฟู่หวยเซิง
จ้าวเสี่ยวหงเอ่ยอย่างตกตะลึง “เจ้าเป็นคนซัดมีดสั้นหรือ เจ้าเป็นวิทยายุทธ์ด้วยรึ”
ฮวาชิงซู่เอ่ยชื่นชม “ยังดีที่มีเจ้า มิฉะนั้นตอนจบของค่ำคืนนี้คงน่าอับอายแทบตายเป็นแน่”
เมิ่งอวี้ขมวดคิ้วถามอย่างระแวดระวัง “มีดสั้นในมือเจ้าได้แต่ใดมา”
ฟู่หวยเซิงตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ออกเดินทางท่องเที่ยวย่อมต้องมีวิธีป้องกันตัวอยู่บ้าง ข้าเป็นหมอคนหนึ่ง มีมีดสั้นติดตัวไว้สักเล่ม ย่อมเป็นเรื่องธรรมดายิ่ง”
ฟู่หวยเซิงกวาดสายตามองสีหน้าของทุกคนรอบหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถามอย่างแปลกใจ “ไม่ธรรมดาหรือ”
ทุกคนพยักหน้าขึ้นพร้อมเพรียงกัน