กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 304 ช่วงเวลาสารภาพรัก
คืนนี้ไร้จันทร์ ราตรีสีเทาหม่นกดทับอยู่เหนือศีรษะ แฝงไว้ด้วยความรู้สึกอึดอัดหนักอึ้ง
ยามกุ้ยเหนียงกลับมาจากสถานพยาบาลของชิวซานเฉียว ฟ้าก็มืดสนิทแล้ว บนถนนหนทางเงียบเหงาเปล่าเปลี่ยวอย่างยิ่ง
กุ้ยเหนียงเหลือบเห็นมือปราบลาดตระเวนสองคนถือดาบเดินเอื่อยเฉื่อยเข้าไปในตรอกข้างทาง นางมองเพียงแวบเดียวก็ละสายตากลับมา แล้วทอดมองไปยังโรงเตี๊ยมที่ไม่ไกลนักซึ่งยังคงจุดไฟสว่างอยู่
ท่ามกลางตรอกซอกซอยอันเงียบเหงา มีเพียงหน้าประตูโรงเตี๊ยมไป๋รื่อจั้วเมิ่งที่ยังคงจุดโคมไฟสว่างอยู่สองดวง แสงสีส้มอมเหลืองทาบทาความอบอุ่นลงบนป้ายร้านของโรงเตี๊ยมราวสองส่วน
หัวใจของกุ้ยเหนียงพลันสงบลงหลายส่วน นางสาวเท้าก้าวเร็ว ๆ ตรงไปยังโรงเตี๊ยม