ตอนที่ 288 เป็นต้องเห็นคน ตายต้องเห็นศพ

ตอนที่ 288 เป็นต้องเห็นคน ตายต้องเห็นศพ

ยามที่เขากล่าววาจานี้ ร่างเอนพิงอยู่ในเก้าอี้ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงเนิบนาบ น้ำเสียงไม่ต่างจากยามปกติ ราวกับเพียงกำลังบอกเล่าเรื่องราวเล็กน้อยที่ไม่สลักสำคัญเรื่องหนึ่ง

เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย กวาดสายตามองสีหน้าโง่งมตกตะลึงของคนทั้งหลายในโถงอย่างเรียบเฉย ยกยิ้มที่ริมฝีปากพลางหัวเราะกล่าว “ไฉนพวกเจ้าไม่บอกให้เร็วกว่านี้สักนิด หากบอกเร็วกว่านี้ข้าก็คงรั้งเขาไว้ต่ออีกสักประเดี๋ยวแล้ว”

“เจ้า เจ้าฆ่าหัวหน้าใหญ่แล้วรึ?!” ผู้ที่ได้สติกลับมาก่อนคือชายร่างกำยำใบหน้าผอมจมูกแคบผู้นั้น เขาเบิกตากว้าง ลูกตาราวกับจะกลิ้งหลุดออกมาจากเบ้าตาอย่างไรอย่างนั้น

เขาโมโหจนร้อนรนตะโกนว่า “เจ้าฆ่าหัวหน้าใหญ่ได้อย่างไรกัน!”