ตอนที่ 248 หากผิดพลาดไปแม้เพียงนิดเดียวก็คงไม่ต้องเขียนยาวถึงเพียงนี้

ตอนที่ 248 หากผิดพลาดไปแม้เพียงนิดเดียวก็คงไม่ต้องเขียนยาวถึงเพียงนี้

ขนตาของฮวาชิงโจวกระพือไหวราวกับปีกผีเสื้ออยู่สองครา เนิ่นนานทีเดียว นางจึงค่อย ๆ พยักหน้าลงช้า ๆ

นางเอ่ยตอบเสียงแผ่ว “หลังจากข้าได้ยินมี่เอ๋อร์บอกว่านางมองไม่เห็นเด็กหนุ่มใต้ต้นซากุระผู้นั้น ข้าก็นึกออกแล้วว่าตนเองเคยพบเด็กหนุ่มผู้นั้นตั้งแต่เมื่อใด”

“พอนึกออกว่าเด็กหนุ่มผู้นั้นคือผู้ใด ข้าก็ยิ่งปักใจเชื่อว่าตนเองพบเจอผีเข้าแล้ว เพราะเด็กหนุ่มผู้นั้น ได้เสียชีวิตไปแล้วตั้งแต่ตอนที่ข้ายังเด็ก”

ฮวาชิงซู่ฟังจนรู้สึกหนังศีรษะชาหนึบ

มันเรื่องอะไรกันเนี่ย ยิ่งฟังก็ยิ่งเหมือนเรื่องสยองขวัญเข้าไปทุกที

ฮวาชิงซู่เลิกม่านรถม้าขึ้นแล้วมองออกไปด้านนอก รถม้าใกล้จะถึงประตูเมืองแล้ว ฝูงชนทั้งสองฟากฝั่งเริ่มจอแจและหนาตาขึ้นเรื่อย ๆ