ตอนที่ 240 กระหม่อมผู้เป็นอนุชาทูลขอให้ฝ่าบาททรงอนุญาต

ตอนที่ 240 กระหม่อมผู้เป็นอนุชาทูลขอให้ฝ่าบาททรงอนุญาต

“ฝ่าบาท” เซียวหมิงเยียนคุกเข่าลงอย่างลนลาน “อาตมาเป็นห่วงเรื่องของพ่อ ชั่วชีวิตนี้ปรารถนาจะสวดมนต์ขอพรให้พ่ออยู่ในอารามฉางชุน ไม่ก้าวออกจากอารามเต๋าอีกแม้แต่ก้าวเดียว หวังว่าฝ่าบาทจะทรงโปรดประทานให้สมหวังเพคะ”

กล่าวจบ ก็น้อมกายโขกศีรษะกราบลง

ฮวาชิงซู่นึกถึงคำพูดที่กู้ถังชิงไหว้วานให้นางมาบอก นิ้วมือจึงขยุ้มชายเสื้อของตนเองไว้ สีหน้าเผยความสะเทือนใจทนดูไม่ได้

สายตาของกู้เซียวจับจ้องไปยังมือของนางที่ดูเหมือนกำลังซ่อนสิ่งใดบางอย่างอยู่ ก่อนจะเอ่ยอย่างเรียบเฉยว่า “ยามที่แม่ทัพเฒ่าเซียวมีชีวิตอยู่เป็นห่วงปัญหาเรื่องการแต่งงานของเจ้าอย่างยิ่ง หากรู้ว่าเจ้าทำให้เรื่องชั่วชีวิตต้องล่าช้าไปเพราะเขา เกรงว่าก็คงตัดใจไม่ลงเช่นกัน ยัยหนูหมิงเยียนกลับจวนตระกูลเซียวไปย่อมดีกว่า”