กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 238 นักพรตสามารถลงจากเขาได้แล้ว
ฮวาชิงซู่หันศีรษะมองไป เลิกคิ้วขึ้น บนใบหน้าประดับรอยยิ้มอย่างมีมารยาท
“ที่แท้ก็คือท่านอ๋องจิ้งนี่เอง”
กู้ถังชิงยกมุมปากขึ้น เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “มิคาดว่าจะได้พบฮูหยินฮวาในสวนดอกไม้อีกครั้ง ช่างเป็นวาสนาโดยแท้”
ตอนที่ฮวาชิงซู่เพิ่งจะแอบปลีกตัวออกจากงานเลี้ยง นางเพิ่งจะเหลือบเห็นกู้ถังชิงเดินกลับเข้าไป
ยามนี้นางเพิ่งก้าวเท้ามาถึงสวนดอกไม้ กู้ถังชิงก็ตามหลังมาติด ๆ หากจะบอกว่าเป็นวาสนานางย่อมไม่เชื่อ
ฮวาชิงซู่กวาดสายตามองสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า คิ้วขมวดมุ่นเล็กน้อย
สีหน้าของกู้ถังชิงดูไม่ค่อยสู้ดีนัก ฝืนทนต่อความไม่สบายกายเพื่อมาสนทนากับนางให้ได้ แท้จริงแล้วคิดจะเอ่ยสิ่งใดกับนางกันแน่