กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 223 นกหวีดเรียกนก
หลิ่วรั่วอิงมองดูเขาปีนข้ามเข้าไป พลางกำนกหวีดในมือแน่นขึ้น
เม็ดฝนซาลงไปมากแล้ว หลิ่วรั่วอิงพิงกำแพงแผ่วเบา ร่มกระดาษน้ำมันถูกหุบตั้งไว้ตรงโคนกำแพงตั้งแต่ตอนที่ทั้งสองคนหลบเข้ามาในตรอกแล้ว
สายฝนถูกสายลมพัดสาดเทลงมาเป็นแนวเฉียง โคนกำแพงนี้เป็นจุดอับลม อีกทั้งตรอกยังทั้งสูงทั้งแคบ ดังนั้นการที่นางยืนแนบชิดโคนกำแพงนี้ จึงไม่กลัวว่าจะเปียกฝนแต่อย่างใด
นางเหม่อมองหยดน้ำหยดหนึ่งที่เกาะอยู่ใต้ชายคากระเบื้องของตรอก มองจากมุมของนาง มีเมฆหนาทึบกลุ่มหนึ่งแผ่ปกคลุมเหนือแนวกำแพงจนเป็นสีเทาหม่น