เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 209 ข้าสามารถอยู่เคียงข้างเจ้าได้
ฮวาชิงซู่ย่อมไม่อาจบอกสิ่งที่คิดในใจแก่เขาได้ นางหัวเราะแห้ง ๆ สองเสียงแล้วเอ่ยว่า “ก็แค่... อยากรู้อยากเห็นนิดหน่อยน่ะ”
“แม้ว่าทุกคนจะมีความเกี่ยวดองเป็นญาติกันอยู่บ้างไม่มากก็น้อย แต่ในเมื่อพวกเขาทำเรื่องพรรค์นี้ออกมา ข้าก็ไม่อาจมองพวกเขาเป็นคนในครอบครัวได้อีกต่อไป เรื่องจะไปมาหาสู่กันอีกย่อมเป็นไปไม่ได้อย่างเด็ดขาด เจ้ามอบรายชื่อให้ข้ามาสักใบเถิด วันหน้าข้าพบเจอจะได้ไม่ต้องปั้นหน้ายิ้มแย้มให้พวกเขาอีก”
หากมิใช่ว่า 233 รู้ความคิดในใจของนาง ได้ยินนางกล่าวอย่างสง่าผ่าเผยน่าเชื่อถือเช่นนี้ก็เกือบจะหลงเชื่อไปแล้ว
233 เอ่ยเสียงลอย ๆ ว่า [โฮสต์ หากเจ้าลงมือตามรายชื่อทีละคน อัครมหาเสนาบดีเหยียนจะต้องเดาออกแน่ว่าเจ้าเป็นคนทำ]