ตอนที่ 204 ใช้ชีวิตไม่เท่าแม้แต่สุนัข

ตอนที่ 204 ใช้ชีวิตไม่เท่าแม้แต่สุนัข

ฮวาชิงซู่ก้าวเข้าไปในห้องรับรองส่วนตัว เพียงเงยหน้าขึ้นก็แลเห็นบุรุษผู้หนึ่งนั่งดื่มชาอยู่ริมโต๊ะ

บุรุษผู้นั้นดูท่าทางอายุราว 30 ถึง 40 ปี รูปร่างสูงโปร่ง เสื้อผ้าที่สวมใส่ดูเรียบง่ายบางตา ทั่วร่างกลับแผ่กลิ่นอายสง่างามภูมิฐาน คิ้วดุจกระบี่ ดวงตาดุจดารา สันจมูกโด่งคม

หากละเว้นริ้วรอยตรงหางตาไม่กี่เส้นนั้น ใบหน้ายังนับว่าอ่อนเยาว์ สิ่งที่ชวนให้ประหลาดใจคือเส้นผมของเขา

บุรุษผู้นี้เห็นได้ชัดว่าเพิ่งจะเข้าสู่วัยกลางคน ทว่ากลับมีผมขาวโพลนเต็มศีรษะ

บุรุษผู้นั้นสบเข้ากับสายตาประเมินของนาง ริมฝีปากแต้มรอยยิ้มเปี่ยมเมตตา เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “การเชื้อเชิญฮูหยินฮวามาอย่างบุ่มบ่ามเช่นนี้ ยังคงต้องขอให้ฮูหยินฮวาโปรดอภัย”