กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 179 “กตัญญู” จนพ่อแทบสิ้นใจจริง ๆ
เซี่ยหย่งจางยืนอยู่ในเงามืดตรงมุมเรือมุมหนึ่ง จ้องมองคนทั้งสองที่ยืนอยู่บนดาดฟ้าเรืออย่างเงียบงัน ลมพัดพาบทสนทนาของทั้งคู่ให้ลอยเข้าหูเขาเป็นระยะ ๆ ขาด ๆ หาย ๆ
เซี่ยหย่งจางลูบคลำกล่องแพรในมือ ครั้นได้ยินกู้เหิงบอกว่าอยากรีบแต่งฮวาชิงโจวกลับไปให้เร็วขึ้น เขาก็เปิดกล่องแพรออก หยิบปิ่นปักผมที่อยู่ด้านในออกมา แล้วยกขึ้นส่องดูกับโคมไฟที่แขวนไว้ตรงหัวเรือ
นี่คือปิ่นปักผมที่แม่ของเขาซื้อไว้เมื่อครั้งยังมีชีวิตอยู่
ยามที่ฮูหยินโหวผิงหยางยังมีชีวิตอยู่ เสื้อผ้าเครื่องประดับต่าง ๆ ล้วนเป็นโหวผิงหยางที่เลือกซื้อให้นางด้วยตนเองทั้งสิ้น เหตุผลง่ายดายยิ่งนัก เพราะรสนิยมของฮูหยินโหวผิงหยางนั้นย่ำแย่เกินทนจริง ๆ