ตอนที่ 139 เดินทางกลับ

ตอนที่ 139 เดินทางกลับ

เหยียนซวี่หวยกุมข้อมือของฮวาชิงซู่เอาไว้ พลางเดินทอดน่องไปตามทางสายเล็กมุ่งหน้าสู่ห้องพักแขกอย่างเชื่องช้า เวลานี้ดึกมากแล้วจริง ๆ ท้องฟ้าที่เดิมทียังสว่างอยู่ พลันมืดสนิทลงในยามที่ทั้งสองเดินมาถึงใต้ต้นท้อหน้าห้องพักแขก

แสงจันทร์กระจ่างใส จันทร์เสี้ยวโค้งแขวนเด่นอยู่บนกิ่งไม้ เงาไม้ไหวระริกส่ายแกว่งแผ่วเบาในสายลมราตรีอันเย็นเยียบ สาดประกายแสงจาง ๆ รินไหลลงมา

ครั้นเดินเข้ามาในห้องพักแขกเหยียนซวี่หวยก็ปล่อยมือ เด็กรับใช้ชายนำอาหารค่ำจากห้องเครื่องกลับมาจัดวางไว้บนโต๊ะตั้งนานแล้ว เมื่อเห็นทั้งสองกลับเข้าห้อง บ่าวไพร่คนอื่น ๆ ต่างรู้ความล่าถอยออกไปจากห้องอย่างเงียบเชียบ