ตอนที่ 129 เช้าตรู่สมองมิใคร่แจ่มใสนัก

ตอนที่ 129 เช้าตรู่สมองมิใคร่แจ่มใสนัก

ได้ยินคำนั้น ปลายคิ้วของเหยียนซวี่หวยขยับไหวเล็กน้อย เขาหันกลับไปมองโต๊ะกลมกลางห้องคราหนึ่ง พลางเอ่ยเสียงเรียบ “ไฉนต้องไปนอนบนโต๊ะเล่า”

แววตาของฮวาชิงซู่พลันเปล่งประกาย เอ่ยถามด้วยความยินดีระคนประหลาดใจ “ความหมายของท่านคือ คืนนี้ข้านอนบนเตียงได้หรือ”

มุมปากของเหยียนซวี่หวยยกขึ้นเป็นรอยโค้ง เอ่ยเสียงนุ่ม “ย่อมเป็นเช่นนั้น”

ฮวาชิงซู่วางหมอนในอ้อมกอดจัดเรียงบนเตียงอย่างเรียบร้อย นางดึงผ้าห่มมุดเข้าไปในทันใด โผล่พ้นมาเพียงศีรษะ ส่งยิ้มให้เหยียนซวี่หวย “ดียิ่งนัก เพลาไม่เช้าแล้ว หวยหวย ท่านเองก็รีบนอนเถิด”

เหยียนซวี่หวยผงกศีรษะรับน้อย ๆ