ตอนที่ 125 ตัวยานำ

ตอนที่ 125 ตัวยานำ

สายตาของฮวาชิงซู่แฝงไปด้วยความตัดพ้ออย่างล้นเหลือ “พี่ ช่างเป็นเกียรติจริง ๆ ที่พี่ยังนึกถึงข้าได้ ข้านึกว่าคืนนี้ข้าจะต้องยืนอยู่แบบนี้ทั้งคืนเสียแล้ว”

ฮวาจิ่งอวี๋แย้มยิ้มอย่างเก้อเขิน “เป็นพี่ใหญ่ที่สะเพร่าเอง ขาคงยืนจนชาแล้วกระมัง”

แตกต่างจากความสัมพันธ์ระหว่างฮวาชิงซู่กับฮวาชิงโจว ฮวาชิงซู่กับฮวาจิ่งอวี๋เป็นพี่น้องร่วมอุทรกันแท้ ๆ ทั้งสองคนต่างถือกำเนิดจากฮูหยินเสนาบดีผู้ล่วงลับ เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เล็ก ความสัมพันธ์จึงสนิทสนมกันยิ่งนัก