ตอนที่ 122 ฮวาชิงซู่หายตัวไป

ตอนที่ 122 ฮวาชิงซู่หายตัวไป

คราแรกฮวาชิงซู่ยังรู้สึกเขินอายอยู่บ้าง ทว่าผ่านไปมินานก็แปรเปลี่ยนเป็นผ่อนคลายอย่างเปิดเผย

อย่างไรเสียฐานะในยามนี้ของนางก็ยังคงเป็นฮูหยินอัครมหาเสนาบดี เพียงแค่กุมมือกันเท่านั้น มิได้มีอันใดคอขาดบาดตายเสียหน่อย

ฮวาชิงซู่ใช้มือลูบใบหน้าของตนเอง พลางเงยหน้ามองดวงจันทร์บนฟากฟ้า

เกิดอันใดขึ้น เหตุใดนางจึงรู้สึกคล้ายกับว่าตนเองยังลืมสิ่งใดไปบางอย่าง

เหยียนซวี่หวยกุมมือของฮวาชิงซู่ไว้ อุณหภูมิร่างกายของนางมักจะสูงกว่าตนเองอยู่เสมอ นิ้วมือที่เพิ่งถูกสายลมพัดจนเย็นเยียบเมื่อครู่ ครั้นได้รับไออุ่นจากเขา มินานก็พลันอบอุ่นขึ้นมา

มือของสตรีในเรือนบอบบางและนุ่มนิ่มกว่ามือบุรุษมิน้อย นิ้วหัวแม่มือของเขาคลึงเบา ๆ บนหลังมือของนาง ฮวาชิงซู่พลันชักมือกลับไปในทันใด