กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 119 วิธีช่วยเหลืออันได้ผลชะงัด
ในนิยายต้นฉบับ เวลานี้กู้เหิงไม่ได้มีความรู้สึกใด ๆ ต่อชิวสั่วอวิ๋นเลยแม้แต่น้อย ความประทับใจเพียงหนึ่งเดียวล้วนมาจากความทรงจำอันงดงามในช่วงวัยเยาว์เท่านั้น
ทว่าหลังจากผ่านเรื่องนี้ไป กู้เหิงคิดว่าตนเองสูญเสียคุณสมบัติที่จะรักฮวาชิงโจวไปแล้ว เขาจึงไปขออภัยฮวาชิงโจว และหลังจากถูกฮวาชิงโจวตบหน้าฉาดใหญ่ ก็ได้ยุติความสัมพันธ์ระหว่างเขากับฮวาชิงโจวลง
กู้เหิงเพื่อรับผิดชอบต่อชิวสั่วอวิ๋น จึงเริ่มพยายามบังคับตัวเองให้ชอบชิวสั่วอวิ๋น และใช้ความทรงจำในวัยเด็กช่วงนั้นมาล้างสมองตนเอง
คนทั้งสองจึงติดอยู่ในวังวนอันทรมานใจทำนองว่า “เจ้ารักข้า ข้าก็รักเจ้า แต่พวกเราสองคนไม่อาจอยู่ร่วมกันได้” เช่นนี้