ตอนที่ 107 เปลี่ยนคำเรียกขาน

ตอนที่ 107 เปลี่ยนคำเรียกขาน

ฮวาชิงซู่ขว้างหมอนทิ้งแล้วโผเข้าหาทันที เหยียนซวี่หวยยื่นมือออกไปตามสัญชาตญาณ

นึกไม่ถึงว่าฮวาชิงซู่จะเบี่ยงตัว มือข้างหนึ่งกดลงบนไหล่ของเขา อาศัยแรงเฉื่อยไถลตัวไปด้านหลังของเขา และวางมืออีกข้างลงบนไหล่ของเหยียนซวี่หวยเช่นกัน

ยังดีที่ฮวาชิงซู่หยุดยั้งได้ทันท่วงที จึงไม่ตกลงไปจากเตียง นางคุกเข่าข้างหนึ่งอยู่ด้านหลังเขา

หลังจากทรงตัวได้มั่น นางวางสองมือแตะไหล่ของเหยียนซวี่หวยไว้หลวม ๆ ค่อย ๆ ยื่นศีรษะออกมา มองไปยังตำแหน่งที่ตนเพิ่งนั่งอยู่เมื่อครู่

ฮวาชิงซู่ถามเขา “ผีหญิงตนนั้นยังอยู่หรือไม่”

เหยียนซวี่หวยไม่เอ่ยคำ เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย คล้ายกำลังครุ่นคิดสิ่งใด