กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 84 แล้วก็เกิดเรื่องขึ้นจนได้
ฮวาชิงซู่ออกแรงบีบเบา ๆ ตรงรอยแยกของเกาลัด ครั้นได้ยินเสียงดังเปรี๊ยะอันกรอบก้อง นางก็แกะเปลือกนอกตามรอยแตกนั้นออก แล้วส่งเกาลัดอุ่น ๆ เข้าปากเคี้ยวสองสามที กลิ่นหอมกำจายฟุ้งไปทั่วทั้งปาก
นางหรี่ตาลงอย่างพึงพอใจยิ่ง
หลิ่วรั่วอิงเคี้ยวเกาลัดไปพลางเอ่ยขึ้นไปพลาง “เจ้าว่าทางพี่สองของข้าคืบหน้าไปถึงไหนแล้ว”
ฮวาชิงซู่เพิ่งจะคิดเอ่ยตอบ สายตาก็เหลือบไปเห็นสิ่งใดเข้ากะทันหัน สีหน้าพลันชะงักไปเล็กน้อย “มิสู้ เจ้าลองถามเขาดูเองเล่า”
หลิ่วรั่วอิงมองตามสายตาของนางไป ครั้นแลเห็นหลิ่วอวี้เข้าก็ถึงกับเหม่อลอยไปเช่นกัน นางเอ่ยอย่างประหลาดใจ “พี่สอง เหตุใดท่านถึงเดินมาตรงนี้ได้เล่า แล้วท่านหญิงซีชุนเล่า”