ตอนที่ 70 ใต้เท้าคิดเสียว่าข้ามิเคยมาก็แล้วกัน

ตอนที่ 70 ใต้เท้าคิดเสียว่าข้ามิเคยมาก็แล้วกัน

“เพราะเหตุใดหรือ”

“ฟังดูไม่จริงใจนัก”

กระดูกคิ้วของเหยียนซวี่หวยขยับไหวเล็กน้อย พลันเปลี่ยนหัวข้อสนทนา แววตาค่อย ๆ ทอดลึกขึ้น เอ่ยถาม “เมื่อคืนเจ้าทำสิ่งใดไป”

ฮวาชิงซู่เบือนสายตาหนี แสร้งทำเป็นโง่งม “ทำสิ่งใดคือทำสิ่งใดกัน ข้าจะทำอะไรท่านได้เล่า”

เหยียนซวี่หวยจ้องมองสีหน้ามีพิรุธของนาง เอ่ยว่า “ทุกวันขึ้นหนึ่งค่ำ นับแต่ตะวันตกดินเป็นต้นไป ข้าจะรู้สึกราวกับมีคนถือมีดมาเฉือนเนื้อข้าทีละชิ้น ๆ ทั่วทั้งร่าง จนกระทั่งวันรุ่งขึ้นตะวันลอยขึ้นสู่ฟ้าอีกครา ความเจ็บปวดบนกายจึงจะมลายหายไป”

ขนตาของฮวาชิงซู่สั่นไหวเล็กน้อย นางช้อนสายตาขึ้นมองเขา

เมื่อคืนนี้นางแม้จะดูออกว่าเหยียนซวี่หวยทรมานยิ่งนัก ทว่าคาดไม่ถึงเลยว่าความทรมานนี้จะยืดเยื้อยาวนานเพียงนี้