ตอนที่ 57 นี่คือตอนที่ 57

ตอนที่ 57 นี่คือตอนที่ 57

ยามที่คนทั้งสองเดินมาถึงนอกประตูห้องอาหาร ก็บังเอิญพบกับพวกเหยียนซวี่หวยเข้าพอดี

หลังจากเหยียนซวี่หวยเหลือบเห็นมือของคนทั้งสองที่คล้องแขนกันอยู่ หัวคิ้วก็ขยับไหวเล็กน้อย

กู้หมิงเหล่ยเพิ่งจะเคยเห็นรอยยิ้มอันอ่อนโยนถึงเพียงนี้บนใบหน้าของเมิ่งอวี้เป็นครั้งแรก ชั่วขณะหนึ่งจึงถึงกับตกตะลึงไปบ้าง

เมิ่งอวี้เห็นพวกเขาทั้งสองคนแล้วก็ปล่อยมือออก รอยยิ้มที่มุมปากพลอยจางหายไปด้วย

ทั้งสามคนมีสีหน้าท่าทางแตกต่างกันไป มีเพียงฮวาชิงซู่คนเดียวที่ยืนเซ่อซ่าอยู่ตรงกลาง ประหนึ่งว่าไม่สังเกตเห็นความผิดปกติของทั้งสามคนแม้แต่น้อยกระนั้น...

ก็บ้าแล้ว

นางมิใช่คนโง่เง่าเสียหน่อย บรรยากาศเริ่มผิดแปลกไปเช่นนี้นางจะไม่รู้สึกเชียวหรือ

ทว่ารู้สึกได้แล้วจะทำอย่างไรได้เล่า ก็ยังคงต้องแสร้งทำเป็นเหมือนไม่มีอันใดเกิดขึ้นอยู่ดี