ตอนที่ 53 กลิ่นหอมของข้าวโพดคั่ว

ตอนที่ 53 กลิ่นหอมของข้าวโพดคั่ว

“พัดเล่มนี้งดงามยิ่งนัก เถ้าแก่ ราคาเท่าใดหรือ”

ฮวาชิงซู่ถือพัดพับเล่มหนึ่ง ก้านพัดสีดำ หน้าพัดผ้าไหมสีดำอมเขียว บนผ้าไหมใช้พู่กันสีทองวาดกิ่งสนใต้แสงจันทร์กระจ่างตา งดงามประณีตเป็นที่สุด

พัดเล่มนี้ทำออกมาได้มีเอกลักษณ์ หลังจากฮวาชิงซู่พินิจดูอย่างละเอียดแล้ว พลันรู้สึกชอบใจจนแทบไม่อยากวางมือ

เถ้าแก่เองก็ดูออกว่าฮวาชิงซู่ชอบ จึงเอ่ยขึ้นว่า “คุณหนูช่างตาถึงจริง ๆ ก้านพัดของข้าเล่มนี้ทำจากไม้จันทน์แดงชั้นดี พัดทีหนึ่งย่อมมีกลิ่นหอมกรุ่นลอยมาตามธรรมชาติ...”

ฮวาชิงซู่ได้ยินว่าเขาเตรียมจะเริ่มร่ายยาวไร้สาระ คิ้วก็ขมวดมุ่น แสร้งทำสีหน้ารำคาญใจ

“เจ้าก็บอกมาตรง ๆ เลยว่าเท่าใดก็พอ”

เถ้าแก่ชูขึ้นมาหนึ่งนิ้ว

“หนึ่งเฉียนเงินหรือ”

“หนึ่งตำลึงเงิน”