ตอนที่ 47 บินขึ้นสู่ต้นอู๋ถงก็ยังเป็นสัตว์ปีก

ตอนที่ 47 บินขึ้นสู่ต้นอู๋ถงก็ยังเป็นสัตว์ปีก

“อ้อ เรื่องราวเป็นมาอย่างไรกัน เจ้าลองเล่ามาให้ฟังที”

ดวงตาของหลิ่วรั่วอิงทอประกายวาบ บังเกิดความสนใจขึ้นมาทันใด คาดว่าคงเกรงว่าการที่คนสองคนนินทาผู้อื่นอย่างเปิดเผยจะดูไม่ค่อยดี นางจึงโบกมือให้หญิงรับใช้ตัวน้อยที่คอยปรนนิบัติในห้องออกไปจนหมด

เมื่อหญิงรับใช้ของหลิ่วรั่วอิงออกไปหมดแล้ว หากปล่อยให้เยว่เถาข้างกายฮวาชิงซู่อยู่เพียงลำพังก็ดูจะไม่สุภาพ ฮวาชิงซู่จึงให้เยว่เถาตามไปพักผ่อนเสียด้วยเลย

ภายในเรือนหยกมรกตจึงเหลือเพียงหลิ่วรั่วอิงและฮวาชิงซู่สองคน ถ่านไฟในเตาเล็กมอดไหม้ไปเกือบหมด เริ่มมีวี่แววจะดับมอดลงแล้ว