กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 41 อัครมหาเสนาบดีเหยียนคงมิใช่... อา... แค่กๆ
“ข้า...”
“ข้าอะไรของเจ้า วันนี้หากเจ้าไม่ให้คำอธิบายแก่ข้า ข้าจะเอาเรื่องโง่เง่าที่เจ้าเคยทำมาตั้งแต่เล็กจนโตไปบอกกู้เหิงให้หมด! ดูสิว่าวันหน้าเจ้าจะเอาหน้าที่ไหนไปพบเขาอีก”
กล่าวจบ หลิ่วรั่วอิงก็นั่งลงบนเก้าอี้ตามใจตนเอง แล้วรินน้ำชาให้ตนเองถ้วยหนึ่ง
อืม ฮวาชิงซู่พอมั่นใจได้แล้วว่า นี่น่าจะเป็นสหายแท้คนหนึ่งของเจ้าของร่างเดิม
สหายก็คือสหาย เพียงแต่ข่าวสารค่อนข้างล่าช้าไปสักหน่อย เรื่องที่ตนชอบกู้เหิงนั่นมันเป็นเรื่องราวเมื่อไม่รู้กี่ตอนก่อนแล้ว หากนำเรื่องราวของนางมาเขียนเป็นนิยาย บัดนี้ก็เขียนเลยไปกว่าสี่สิบตอนแล้ว
ฮวาชิงซู่: “233 นางชื่อหลิ่วอะไรนะ”
233: “หลิ่วรั่วอิง”