กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 29 ความรู้สึกผิดของฮวาชิงซู่
ยามพลบค่ำมีหิมะโปรยปรายลงมาสายหนึ่ง หิมะสีขาวละเอียดราวกับแป้งผัดหน้าปูลาดบนพื้นดินบาง ๆ ชั้นหนึ่ง ตกลงบนหัวไหล่ก็ยังไม่ละลาย เพียงใช้มือปัดเบา ๆ ก็ร่วงหล่นลงมา
รอยล้อรถม้าบดขยี้ผ่านบนหิมะ พอกลิ้งผ่าน หิมะก็กลายเป็นแผ่น ๆ ปลิวกระเด็นออกจากล้อรถ ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด
วันนี้ราชกิจยุ่งเหยิง เหยียนซวี่หวยสะสางราชการในมือเสร็จสิ้นกลับมาถึงจวนอัครมหาเสนาบดีก็ตรงกับเวลาอาหารค่ำพอดี
ทันทีที่เหยียนซวี่หวยลงจากรถม้า พ่อบ้านก็รีบกระตือรือร้นเข้ามาต้อนรับ “ใต้เท้า ท่านกลับมาแล้ว”
เหยียนซวี่หวยขานรับอย่างเกียจคร้าน นึกอะไรขึ้นมาได้จึงเอ่ยถาม “คุณหนูรองตระกูลฮวายังอยู่หรือไม่”