ตอนที่ 20 เริ่มต้นชีวิตการเป็นแม่สื่อ

ตอนที่ 20 เริ่มต้นชีวิตการเป็นแม่สื่อ

ยามปกติเวลาเหยียนซวี่หวยมองผู้ใด สายตามักแฝงแววเฉยชาอยู่เสมอ ต่อให้แย้มยิ้ม ก้นบึ้งของดวงตาก็ยังคงเย็นเยียบ ซ้ำบางคราวระคนแววเย้ยหยันอยู่เล็กน้อย

ช่างตรงกับภาพลักษณ์ของยอดฝีมือผู้ยิ่งใหญ่ยิ่งนัก

ทว่ายามนี้สายตาของเหยียนซวี่หวยแม้ไม่อาจนับว่าอ่อนโยน แต่กลับให้ความรู้สึกราบเรียบนุ่มนวลอย่างประหลาด

เหยียนซวี่หวยจ้องมองใบหน้ายิ้มตาหยีของนางอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเบนสายตากลับมายังสำรับอาหารเบื้องหน้าตน

ฮวาชิงซู่นึกว่าบทสนทนาจบลงแล้ว จึงเอื้อมมือไปหยิบซาลาเปามาลูกหนึ่ง ตั้งใจจะก้มหน้าก้มตากินข้าว

ทันใดนั้นพลันได้ยินเหยียนซวี่หวยเอ่ยขึ้น “วันหน้าหากข้ากลับมาช้า จะให้คนมาส่งข่าวแก่เจ้าล่วงหน้า เจ้ามิต้องรอข้า”