ตอนที่ 9 อนุภรรยาสิบแปดคน

ตอนที่ 9 อนุภรรยาสิบแปดคน

รัชศกหย่งเจียปีที่สาม กลางฤดูหนาวในเดือนสิบสองจันทรคติ

ท้องฟ้ามืดครึ้ม ลมเหนือหมุนวนกวาดพัดอยู่ด้านนอก ดุจดั่งใบมีดดาบ ยามที่กรีดผ่านผิวเนื้อที่โผล่พ้นร่มผ้า แทบจะเฉือนจนเลือดซิบออกมา

ตั้งแต่เช้าตรู่ ท้องฟ้าก็มีสภาพมืดครึ้ม ดวงอาทิตย์คล้ายถูกม่านบาง ๆ บดบังไว้ ไม่มีความอบอุ่นแม้แต่น้อย

ขอเพียงอยู่นอกเรือนนานขึ้นสักครู่ มือและเท้าก็ล้วนหนาวเหน็บจนเย็นเฉียบ

หลังจากเยว่เถาถือกล่องขนมเข้ามา เมื่อถูกไอร้อนในห้องปะทะ ก็ตัวสั่นสะท้านอย่างรุนแรงคราหนึ่ง

“ดูท่าทางท้องฟ้านี้ วันที่คุณหนูออกเรือนเกรงว่าหิมะคงจะตกเจ้าค่ะ” นางพึมพำพลางวางขนมไว้ข้างเตาไฟ

ฮวาชิงซู่กวักมือเรียกให้นางมาผิงไฟข้างกระถางไฟ ปากกำลังแทะเมล็ดแตง ในหัวก็กำลังสนทนากับ 233 อย่างเพลิดเพลิน

ฮวาชิงซู่ประหลาดใจเล็กน้อย “วันนั้นข้าเห็นฮวาชิงโจวกับกู้เหิงความสัมพันธ์ดีมาก ไฉนเจ้าถึงบอกว่านี่เป็นนิยายรักรันทดเล่า”

233 “ตอนนี้เป็นเพียงช่วงเริ่มต้นของเนื้อเรื่องเท่านั้น ยังไม่เข้าสู่ช่วงรันทด ในใจพระเอกมีรักฝังใจอยู่คนหนึ่ง ตอนแรกที่เขาเข้าหานางเอกก็เพียงเพราะนางเอกหน้าตาคล้ายกับรักฝังใจ”