กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 6 นางจำข้าได้ในใจนางมีข้า
233: “!!!”
ยามนี้ไม่มีเวลามามัวบ่นแล้ว ในเมื่อเซี่ยหย่งจางได้พบกับฮวาชิงโจวแล้ว เช่นนั้นก็หมายความว่าเวลานี้เตียว... ถุย กู้เหิงกำลังควบม้ารุดหน้ามากลางทาง
นางต้องหาทางขัดจังหวะการสนทนาของทั้งสองคนให้ได้
ชายหนุ่มชุดม่วงคอยจับตาดูการกระทำของฮวาชิงซู่อยู่ตลอด เห็นสีหน้าของนางเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา กำลังคิดว่าควรจะเดินไปดูสักหน่อยหรือไม่ ก็เห็นคนวิ่งกลับมาอีกครั้ง
รอยยิ้มของฮวาชิงซู่สดใสเป็นประกาย “ขออภัยด้วย ขอยืมถ้วยชาของท่านสักครู่ ประเดี๋ยวเอามาคืนเจ้าค่ะ”