กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 1 ป่วยเจียนตายผวาตื่น น้องภรรยากลับกลายเป็นข้าเอง
“เจ้านาย นางคล้ายหมดลมหายใจแล้วขอรับ”
“ยังมัวยืนบื้อทำอะไรอยู่ ยังไม่รีบไปตามหมอมาอีก!”
ท้ายทอยปวดร้าวเหลือเกิน นางพยายามลืมตา ยังมิตันฟื้นคืนจากความเจ็บปวดเจียนตายเมื่อครู่ ก็ถูกความเจ็บปวดที่ท้ายทอยในยามนี้กระตุ้นจนขมับเต้นตุบ ๆ
หากไม่ผิดไปจากที่คิด นางคงข้ามภพมาแล้วเป็นแน่
นางเพิ่งได้ยินเครื่องช่วยหายใจของตนส่งเสียงหวีดแหลมแสบแก้วหู ที่หัวใจส่งความเจ็บปวดราวกับฉีกกระชาก จากนั้นพอฟื้นลืมตาอีกคราก็มาอยู่ในร่างนี้แล้ว เจ็บร้าวไปทั่วกาย ท้ายทอยยิ่งปวดจนนางต้องแยกเขี้ยวแสยะฟัน ชะตาชีวิตช่างอาภัพนัก
ทว่ามีคำกล่าวไว้ได้ดี ในเคราะห์มีโชค ในโชคมีเคราะห์