กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Tamnak9Dara
บทที่ 556 ใต้เปลือกกายคือผีร้าย 10
เมื่อเห็นเจียงเหยาโกรธ ซือโม่ก็รีบตามไป โอบไหล่เธอไว้แล้วปลอบเสียงเบา
“เมื่อกี้เธอยังชมฉันอยู่เลย ทำไมพอหันมาก็บอกว่าเกลียดฉัน ไม่อยากสนใจฉันแล้ว?”
“ไปให้พ้น ฉันไม่อยากเห็นหน้าเธอ”
เจียงเหยาปัดมือซือโม่ออก แล้วยังผลักเขาอีกที เธอทำหน้ามุ่ยอย่างขุ่นเคือง ก้มหน้าเดินอ้าวไปทางภูเขาชีหยุน
ซือโม่ยิ้มอย่างจนใจ เร่งฝีเท้าตามไปแล้วอดทนปลอบต่อ
“เหยาเหยาคนดี ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าตัวเองผิดตรงไหน บอกฉันก่อนได้ไหมว่าโกรธเรื่องอะไร ต่อให้ต้องตาย อย่างน้อยก็ให้ฉันตายตาหลับสิ”