กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Tamnak9Dara
บทที่ 546 ระหว่างเพื่อนกัน จุ๊บกันแล้วเป็นอะไรไป? จบ
“ฉันไม่ได้บาดเจ็บ ขอบคุณที่ปกป้องฉัน”
เจียงเหยายิ้มให้หลีโยวอย่างอ่อนโยน แล้วกุมมือเขาไว้เบา ๆ
เฉิงเยวี่ยนจิ่งที่นั่งอยู่อีกฝั่งของเตียงเห็นหลีโยวฟื้นขึ้นมา ก็ตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่อยู่ “อาโยว ในที่สุดลูกก็ฟื้นแล้ว แม่คิดว่า…คิดว่า…”
เธอพูดต่อไม่จบ พอพูดไปได้สักพักก็อดร้องไห้อีกครั้งไม่ได้
หลีซู่เถิงไม่ได้ปลอบอะไร เพียงเช็ดน้ำตาบนใบหน้าของเฉิงเยวี่ยนจิ่งเงียบ ๆ ปล่อยให้ภรรยาระบายความรู้สึกออกมา
ช่วงเวลาที่อาโยวหมดสติ ทุกวินาทีล้วนเป็นความทรมานสำหรับเธอ
หลีโยวปลอบเฉิงเยวี่ยนจิ่งเบา ๆ อยู่สองสามประโยค แล้วถามว่า “ฉันหมดสติไปนานแค่ไหน?”
เจียงเหยาตอบว่า “สามวัน”
หลีโยวขมวดคิ้วแน่น “แล้วงานหมั้นของเราล่ะ…”