เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Tamnak9Dara
บทที่ 405 กตัญญูต่อแม่เลี้ยง? เอาใจภรรยา! 31
แม้ฉินเหวินจะเป็นลูกชายผู้บัญชาการกองทัพน้อย แต่เขาก็ไม่ได้วางท่าถือดีแม้แต่น้อย ทั้งยังเชื่อฟังเจียงเหยาซึ่งเป็นหัวหน้าโดยตรงมาก ทั้งคู่เข้ากันได้ดีสุด ๆ
พอฟ้ามืดสนิท เว่ยเจิ้งกับกองกำลังชุดใหญ่ก็กลับมาพร้อมเสบียงเต็มพิกัด
หลังส่งมอบงานเสร็จ เขาก็กลับบ้านทันที พอพบว่าเจียงเหยาไม่อยู่ จึงอาบน้ำ เปลี่ยนเป็นผ้ากันเปื้อนแล้วเข้าครัวทำอาหาร เธอจะได้กินได้ทันทีที่กลับมา
ระหว่างผัดกับข้าว เสียงกริ่งประตูก็ดังขึ้นจากด้านนอก
เว่ยเจิ้งคิดว่าเจียงเหยาลืมเอากุญแจมา จึงยิ้มแล้วปิดเตาเดินไปเปิดประตู แต่พอเปิดออกกลับพบว่าคนที่มาคือลู่เฟย สีหน้าของเขาก็เย็นชาลงทันที
ประตูที่เพิ่งเปิดออกถูกกระแทกปิดดังปัง
ลู่เฟยจำได้ว่าร่างที่วูบผ่านไปไม่ไกลคือเว่ยเจิ้ง ก็โมโหเดือดดาลทันที เขาปีนข้ามกำแพงเข้ามาตรง ๆ
เว่ยเจิ้งเพิ่งถอดผ้ากันเปื้อน เสียงทุบประตูปัง ๆ ก็ดังมาจากชั้นล่าง
“เว่ยเจิ้ง เปิดประตูให้ฉัน! ฉันเห็นนายแล้ว! เหยาเหยาอยู่ไหน ให้เหยาเหยาออกมาหาฉัน!”