บทที่ 400 กตัญญูต่อแม่เลี้ยง? เอาใจภรรยา! 26

บทที่ 400 กตัญญูต่อแม่เลี้ยง? เอาใจภรรยา! 26

ไข้สูงของเจียงเหยาลากยาวอยู่วันกับคืนหนึ่ง กว่าจะรู้สึกตัวก็เป็นบ่ายวันถัดมา

เธอรู้สึกว่าที่นอนนุ่มผิดปกติ จึงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แล้วสบเข้ากับดวงตาเป็นประกายด้วยความยินดีของชายหนุ่ม

“ในที่สุดคุณก็ฟื้นแล้ว!”

“อืม”

เจียงเหยากะพริบตา มองไปรอบ ๆ แล้วพบว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ในห้องที่ไม่คุ้นเคย เสื้อผ้าบนตัวก็เปลี่ยนจากกางเกงขายาวกับเสื้อแขนยาวเป็นชุดนอนเนื้อนุ่ม

“ฉันจำได้ว่าเราอยู่บนรถไม่ใช่เหรอ ที่นี่ที่ไหน?”

“เรายังอยู่ในเมืองหมิง ผมกลัวว่าคุณจะไม่สบายตัวบนรถ ก็เลยหาห้องแถวนี้พัก”