บทที่ 396 ลูกกตัญญูต่อแม่เลี้ยง? ทะนุถนอมภรรยา! 21

บทที่ 396 ลูกกตัญญูต่อแม่เลี้ยง? ทะนุถนอมภรรยา! 21

“เธอนี่นะ”

เว่ยเจิ้งถอนหายใจอย่างจนใจ ไม่ตอบอะไร แล้วจับมือเจียงเหยามาตรวจดูรอยแดงที่ง่ามนิ้วโป้งอย่างละเอียด

“มือไม่เป็นไรใช่ไหม?”

บางครั้งการไม่ตอบก็คือคำตอบอย่างหนึ่ง

เจียงเหยาพอใจกับท่าทีของเว่ยเจิ้งในวันนี้อยู่ไม่น้อย เธอยิ้มหวานตอบว่าไม่เป็นไร แล้วเม้มริมฝีปากแดงอวบอิ่ม

“ที่รัก ฉันดีใจที่คุณเข้าข้างฉัน อยากได้รางวัลไหม?”

เว่ยเจิ้งเหลือบมองริมฝีปากชวนหลงใหลของเจียงเหยาโดยไม่รู้ตัว แล้วลูกกระเดือกก็ขยับ

เขายังคิดถึงจูบครั้งนั้นไม่หาย

“รอตอนกลางคืนเถอะ”