กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Tamnak9Dara
บทที่ 371 ได้ยินว่าเธอยอมเกยตื้นเพื่อรัก 50
เสียงร้องไห้ของหลิงยังไม่หยุด ไข่มุกเม็ดเล็ก ๆ ก็ร่วงพรั่งพรูยิ่งกว่าเดิม
เขาเองก็ไม่อยากทำให้เจียงเหยาลำบากใจ แต่ก็ไม่อยากจากเธอไปจริง ๆ
ถ้าต้องไม่ได้เจอเจียงเหยาอีก แล้วมันจะต่างอะไรกับการฆ่าเขาล่ะ
“เหยาเหยา อย่าไล่ฉันไปเลย ไม่อย่างนั้น...ไม่อย่างนั้นเธอก็ประกาศกับคนอื่นว่าฉันทำร้ายเธอ แล้วเธอก็ตีฉันตายไปแล้วก็ได้ ฉันจะหลบอยู่ในบ้านไปตลอดชีวิต ไม่ให้ใครเห็นหน้า อย่าไล่ฉันไปเลย”
หลิงจับมือเจียงเหยาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย วิงวอนเธออย่างไม่ยอมแพ้
เจียงเหยาไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงมองหลิงอย่างสงบนิ่ง
เวลาผ่านไปนานเท่าไรก็ไม่รู้