บทที่ 338 ได้ยินว่าเธอยอมเกยตื้นเพื่อรัก 16

บทที่ 338 ได้ยินว่าเธอยอมเกยตื้นเพื่อรัก 16

“เหยาเหยา คืนนี้ฉันขอนอนที่นี่ได้ไหม”

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เจียงเหยาคงตอบตกลงไปแล้ว แต่ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าหลิงมีอีกด้านที่หื่นกามอยู่จริง จะปล่อยหมาป่าเข้าบ้านได้ยังไง เธอจึงเอ่ยด้วยรอยยิ้มที่ไม่ถึงดวงตา

“ลองดูเองสิ ในห้องฉันมีที่ให้นายนอนตรงไหน”

“เตียงของคุณกว้างขนาดนี้…”