กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Tamnak9Dara
บทที่ 322 พี่สะใภ้เปิดประตูที ผมคือพี่ชายของผมจริง ๆ จบ
หลังพักฟื้นหนึ่งเดือน เจียงเหยาก็ “หายดี” อย่างสมบูรณ์ โจวจู้เองก็จัดการย้ายทรัพย์สินและซื้อบ้านเรียบร้อยแล้ว เหลือแค่ไปจดทะเบียนหย่า จากนั้นทั้งสองก็จะไปใช้ชีวิตสบาย ๆ ในต่างประเทศ
ส่วนหลานอี๋สือ หลังถูกทรมานนานถึงหนึ่งเดือน อย่าว่าแต่ไม่กล้ารักโจวจู้อีกเลย แค่ได้ยินชื่อเขาก็หวาดกลัวจนตัวสั่น
เมื่อเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว เจียงเหยากับโจวจู้ก็ไปถึงสำนักงานกิจการพลเรือนในเช้าวันหนึ่งที่แดดสดใส แต่เจียงเหยากลับเห็นคนที่ไม่คาดคิดอยู่ที่นั่น
เธอมองโจวฉือที่ลงมาจากรถ แล้วขยับเข้าไปใกล้โจวจู้ กระซิบกับเขาเบา ๆ
“พี่ชายคุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”
โจวจู้ตอบอย่างใจเย็น “มาจดทะเบียนหย่ากับเธอ”
เจียงเหยาเลิกคิ้วสูง “คุณจดกับฉันตรง ๆ ก็ได้ไม่ใช่เหรอ ทำไมต้องให้เขามาด้วย”
“ฉันไม่มีทางหย่ากับเธอ ต่อให้เป็นการหย่าปลอมก็ไม่ได้”
โจวจู้ยึดมั่นในหลักการมาก เขากุมมือเจียงเหยาไว้ในฝ่ามือ แล้วปลอบเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน