กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Tamnak9Dara
บทที่ 312 พี่สะใภ้เปิดประตูที ผมคือพี่ชายของผมจริง ๆ 39
“เขาฝันไปเถอะ”
โจวจู้หัวเราะเย็นชา อย่าว่าแต่เด็กเป็นลูกแท้ ๆ ของเขาเลย ต่อให้เป็นลูกของโจวฉือจริง ๆ ก็ต้องเรียกเขาว่าพ่อเท่านั้น
เจียงเหยาทำปากยื่น ย้ายถุงน้ำแข็งไปประคบโหนกแก้มของเขา
“นายไม่ยอมแล้วจะทำอะไรได้ โจวฉือกลับมาแล้ว นายก็ควรคืนตำแหน่งให้เขา”
“ถ้าเขามีปัญญาก็มาแย่งกับฉันสิ ต่อให้ต้องเจ็บกันทั้งคู่ ฉันก็ไม่มีทางยกเธอให้เขาง่าย ๆ แน่”
โจวจู้หรี่ตา ตอนนี้เขากุมเอกสารลับของกลุ่มบริษัทไว้ไม่น้อย เขาจะไม่สนว่าตระกูลโจวจะเป็นหรือตายก็ได้ แต่โจวฉือทำได้หรือ?
เจียงเหยาขมวดคิ้วเมื่อได้ยิน “อย่าทำถึงขนาดนั้นเพื่อฉันเลย ตระกูลโจวล่มสลาย นายก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรสักนิด”