บทที่ 290 พี่สะใภ้เปิดประตูที ผมคือพี่ชายของผมจริง ๆ 16

บทที่ 290 พี่สะใภ้เปิดประตูที ผมคือพี่ชายของผมจริง ๆ 16

หลังหลานอี๋สือพูดจบ ทุกคนในที่นั้นต่างมองไปทางโจวจู้

สายตาของหลานเหิงสือกับหลานจิ่งสือเย็นเยียบเป็นพิเศษ ราวกับโจวจู้แค่พูดปฏิเสธสักคำ พวกเขาก็จะพุ่งเข้าไปบีบคอเขาให้ตาย

โจวจู้มองทุกคนกลับ เขาเห็นทั้งความรู้สึกผิดของโจวถิงซงและท่าทีเหมือนมีอะไรจะพูดแต่ก็ไม่พูดของหยางเซียง จึงตอบรับส่ง ๆ ว่า “อ้อ”

หลานอี๋สือตั้งใจเรียกพี่ชายทั้งสองคนมาด้วย ก็เพื่อกดดันโจวจู้ คิดไม่ถึงว่าเขาจะยอมง่ายดายขนาดนี้ เธอจึงยิ้มหน้าบานขึ้นมาทันที

“งั้นเราเต้นวอลซ์กันเถอะ เต้นเพลงราตรีงดงาม ฉันชอบเพลงนี้มากเลย”

“ฉันเหนื่อยแล้ว พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน”