กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Tamnak9Dara
บทที่ 288 พี่สะใภ้เปิดประตูที ผมคือพี่ชายของผมจริง ๆ 14
โจวฉือไม่เข้าใจ “วัวแก่อะไร”
โจวจู้หัวเราะหึ ไม่อธิบาย เขาละสายตาแล้วหยิบวอลนัตจากจานขึ้นมาหนึ่งลูก ไม่นานเสียงเปลือกถั่วถูกบีบจนแตกก็ดังกร๊อบขึ้นในห้องรับแขก
“นายจะอยู่นิ่ง ๆ สักสองวันไม่ได้หรือไง เพิ่งกลับมาก็ก่อเรื่องอีกแล้ว”
หยางเซียงบ่นโจวจู้ด้วยความไม่พอใจ แล้วหันไปถามเจียงเหยาด้วยรอยยิ้มกว้าง
“เหยาเหยา วันนี้ออกไปเที่ยวสนุกไหม”
“สนุกมาก วันนี้อาฉือยังประมูลกำไลหยกให้ฉันด้วย”
เจียงเหยาตอบด้วยรอยยิ้ม ดวงตาเป็นประกาย ก่อนนั่งเรียบร้อยข้างหยางเซียง แล้วยื่นกำไลบนข้อมือให้ดู
“เธอชอบก็ดีแล้ว”
หยางเซียงตบหลังมือเจียงเหยาเบา ๆ พร้อมรอยยิ้มเอ็นดู