กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Tamnak9Dara
บทที่ 276 พี่สะใภ้เปิดประตูที ผมคือพี่ชายของผมจริง ๆ 2
“ถ้าแกไม่ไปก็นั่งอยู่ตรงนี้แหละ เหยาเหยา ไปกินข้าวกัน”
คุณนายโจวขี้เกียจสนใจโจวจู้ จึงจูงมือเจียงเหยาลุกขึ้นเดินไปห้องอาหารพร้อมรอยยิ้มเอ็นดู
“น้าสั่งให้พ่อครัวทำอาหารขึ้นชื่อของว่านเฉิงมา ไม่รู้ว่าจะถูกปากไหม ชอบกินหรือไม่ชอบอะไรก็บอกน้าได้เลย ยังไงต่อไปเธอก็ต้องอยู่ที่นี่ไปตลอด ที่นี่คือบ้านของเธอ”
“ขอบคุณน้าเซียง ถ้าพ่อแม่รู้ว่าฉันมีที่พึ่งที่ดีกับฉันขนาดนี้ พวกท่านอยู่บนสวรรค์ก็คงปลื้มใจมากแน่”
เจียงเหยาเปลี่ยนไปคล้องแขนคุณนายโจว มุมปากยกเป็นรอยยิ้มบาง ๆ ดูว่าง่ายอย่างยิ่ง จนไม่มีทางนึกออกว่าเวลาอยู่ลับหลังเธอทั้งสูบบุหรี่ทั้งดื่มเหล้า