กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Tamnak9Dara
บทที่ 237 จักรพรรดิอสูรถูกหลอกแล้วยิ่งหลงรักหัวปักหัวปำ 11
เดิมทีเหลียนจ้านแค่อยากแกล้งเจียงเหยาเล่น แต่สีหน้าตกใจของเธอน่ารักเกินไป จนเขาอดปล่อยความคิดเจ้าเล่ห์ในใจออกมาไม่ได้ เขาเอื้อมมือคว้าอุ้งเท้าเจียงเหยาแล้วดึงเธอเข้ามาหาตัว
“จิ้งจอกน้อย เธออยากให้ฉันใช้ร่างมนุษย์หรือร่างมังกรล่ะ”
“ฉันอยากให้คุณไปกินขี้ ไอ้โรคจิต!”
เจียงเหยาตกใจจนปากไว พ่นคำด่าเหลียนจ้านพลางใช้ทั้งมือทั้งเท้าคลานหนี อยากหนีไปให้ไกลจากไอ้หื่นนี่
เหลียนจ้านพลิกตัวกดเจียงเหยาไว้ ปลายนิ้วไล้ไปบนใบหน้ามีขนปกคลุมที่งดงามเย้ายวนแต่กำเนิดของเธอ พลางยิ้มกริ่ม
“จะหนีไปไหน เมื่อกี้เธอพูดเองว่าอยากบำเพ็ญคู่เพื่อเพิ่มพลังบำเพ็ญ พอฉันยอมทำตามแล้ว ทำไมเธอถึงไม่พอใจล่ะ”
เจียงเหยาดิ้นอีกสองสามที แต่ผลักภูเขาห้านิ้วที่ทับตัวเธอไม่ออก จึงใช้สองอุ้งเท้าปิดตาแล้วแกล้งร้องไห้กระซิก
“เหลียนจ้าน คุณมันไอ้สารเลว ฉันเกลียดคุณที่สุด”