บทที่ 211 คู่จิ้นที่ทั้งเน็ตเชียร์ไม่มีทางจบเศร้า 37

บทที่ 211 คู่จิ้นที่ทั้งเน็ตเชียร์ไม่มีทางจบเศร้า 37

“เปล่า”

ถังวั่งส่ายหน้าเบา ๆ จ้องคนตัวเล็กในหน้าจอโทรศัพท์ ตลอดเวลานานแสนนานกว่าจะยอมกะพริบตาสักครั้ง

เจียงเหยาถามต่อ “แล้วทำไมตานายแดงขนาดนั้น เหมือนกระต่ายน้อยเลย”

“ฉันคิดถึงเธอ”

เสียงถังวั่งเบาหวิว ทั้งที่เพิ่งไม่ได้เจอกันแค่สัปดาห์เดียว แต่เขากลับรู้สึกเหมือนผ่านมานานเป็นศตวรรษ

“เหยาเหยา อยู่บ้านคนเดียวคงเหงามากแน่”

“ไม่เหงาสักหน่อย ก็มีนายอยู่เป็นเพื่อนนี่”