กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 62 มาสายไป 400 ปี
รถไฟเวทมนตร์ที่วิ่งจากแมกโนเลียไปยังป่าบอนเดอรี
ตู้โดยสารตู้หนึ่งส่งเสียงอึกทึกครึกครื้น
“ฉันบอกว่า... ทำไม... ถึงต้องลากฉันมาด้วย” ลักซัสข่มความรู้สึกวิงเวียนศีรษะเอาไว้ หลังจากขึ้นรถไฟเขาก็ประมาทเกินไป หลบไม่ทัน จึงถูกโหยวเสวียนกดตัวติดกับที่นั่งไว้แน่น
โหยวเสวียนยิ้มกล่าว “เอแคลร์เป็นคนที่นายพาตัวกลับมา นายไม่ควรรับผิดชอบหรอกเหรอ”
ลักซัสมองไปยังอีกฟากหนึ่งของตู้โดยสาร เอแคลร์กำลังทำตัวไม่ถูกเมื่อเจอกับความกระตือรือร้นของพวกลูซี่ เอแคลร์เองก็สังเกตเห็นว่าลักซัสกำลังมองมา ทั้งสองสบตากันแวบหนึ่งแล้วต่างฝ่ายต่างเบือนสายตากลับไป