กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 7 หยาดจันทรา
ยามพลบค่ำ บริเวณไหล่เขาที่ไม่ไกลจากนอกหมู่บ้าน ตรงนี้สามารถสังเกตการณ์หมู่บ้านได้ทั้งหมู่บ้านพอดี
“โหยวเสวียน ทำไมพวกเราต้องออกจากหมู่บ้านด้วยล่ะ” นัตสึเลียริมฝีปาก แม้หมู่บ้านจะดูยากจน ทว่าฝีมือทำอาหารของชาวบ้านกลับไม่เลวเลย
“เดี๋ยวพวกนายก็รู้แล้ว”
โหยวเสวียนเงยหน้ามองฟ้า คนอื่น ๆ ที่เหลือจึงมองตามสายตาของโหยวเสวียนไปเช่นกัน
ขณะที่ดวงอาทิตย์อัสดงค่อย ๆ ลับขอบฟ้าไป ดวงจันทร์กลมโตสีม่วงก็ลอยเด่นขึ้นมา สาดแสงจันทร์ลงมายังเกาะอันโดดเดี่ยวแห่งนี้
“พระจันทร์สีม่วงจริง ๆ ด้วย!”
“ทำไมถึงเป็นแบบนี้ ภาพลวงตาเหรอ”
พวกคาน่าต่างคาดเดากันไปต่าง ๆ นานา แต่โหยวเสวียนกลับดีดนิ้ว ดึงสายตาของทุกคนให้หันไปยังหมู่บ้าน